7 Eylül 2013 Cumartesi

YENİDEN ZİRVE YOLLARI



       Yaklaşık iki buçuk ay önce ayrıldığım yerdeyim yine. Bunca zaman nasıl geçti  tek bir fikrim dahi yok emin olabilirsiniz. İlk kez bir tatil böyle hızlı geçti genelde tatillerim bir askerin tezkere için gün sayması gibi geçmek bilmezdi.
      Ramazan öncesi tarla işleri ile uğraştım malum dört çocuklu bir ailenin en büyük evladıyım vede üç kardeşin üçüde kız olunca mecbur anneye yardım etmek sana kalıyor tarlada. Tarla dediysem öyle uçsuz bucaksız yüzlerce dönümlük tarlalar gelmesin aklınıza bizim ki sadece kendimize yetecek kadar olan büyüklükte. Annemin ise tek derdi kış gelmeden erzağını depolayabilmek tıpkı yaz aylarında kış yiyeceklerini toplamaya çalışan karıncalar gibi… İnce ince tertiplenen bir yiyecek telaşı..



       Gelelim Ramazan ayına. Ilk kez böyle bereketli ve huzurlu bir ramazan ayı yaşadım herhalde… Kardeşlerimin saç saça kavgalarını saymazsak başka ses yoktu diyebirim. Evde bebek de yoktu ki azıcık onu sevip vakit geçirelim! Anneme sürekli kardeş istiyorum dedim ama bu yaştan sonRA ne kardeşiymiş diyede ağzımın payını verdiler sürekli ama haksız mıyım evde neşe kaynağı bir bebek olsa güzel olmaz mı? J aslında ev pekte sıkıcı değildi.    
   Bir kedimiz var adı “Doni” J yanlış okumadınız bu kedimizin adı kopek ismi gibi düşünülsede J. Kedi kedi değil mübarek soytarı resmen J her hareketi bi komiklik abidesi, kardeşi ile olan oyunları, top peşinde yuvarlanıp ip peşinde koşmaları, babamı görünce brezilyanın futbolcuları gibi kendini yere atıp yuvarlanmaları (Brezilya benzetmesi babama ait J ) olmadık şaklabanlıklar yapması falaaaannn filannn … J bizim kediyi anlatacak olursak laf bitmez J ha bide soytarı şaklaban falan dedik ama öyle hep yatan cinsten değil bizim kedi tam bir fare avcısı J öyle herşeyide yemez beyefendi cips kraker kurabiye fındık kestane favori yiyecekleri… gerisini siz anlayın J


Gündüzleri önceki yılların aksine uyuyarak geçirmediğim bir ramazan oldu ve bol bol kitap okumayı ihmal etmedim tabi J. Bir ara heves edip 2.sınıfın kitaplarına bile göz atmaya çalıştığım söylenebilir o derece dengeli yani J
      En nihayetinde Ramazan da bitti ve ben  yine o bitmek bilmez köy işleri ile karşılaştım. Tam  bıkmıştım ki yeni dönem üniverste kayıtları imdadıma yetişti. Bir telefon ansızın gelen ve sonucunda kendimi antepte buldum.               
     Pazartesi sanki kendim kaydolacak gibi iki yıl önceki heyecan yeniden yaşandı içimin derinliklerinde. Sadece pazartesi değil tüm hafta aynı heyecan dolandı durdu içimde. . Kayıtlara geldik çünkü bizde bu yollardan geçtik ve istedik ki bizim yaşadığımız sorunları yeni gelen kardeşlerimiz yaşamasın…
     Güzel bir kayıt süreciydi. Hocalarımızı gördük, arkadaşlarımızla hasret giderdik, gelecek yıla dair tavsiyeler aldık ve bol bol yeni kişilerle tanıştık. . Bir hukuk öğrencisi okulu özlermi? Evet özler! Okulu da özler , kalın kitaplarınıda özler, sıkıcılık ötesi blok yapılan hukuk derslerinide özler… özlerde özler yani… tabi arkadaşlar çok farklı bir özlem sebebi..!
       Günlerden cumartesi ve nerdeyse pazar olacak.  Bölümümü seviyorum, arkadaşlarımı hocalarımı seviyorum, okulumu seviyorum ...    Sevgiler saygılar…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder