Finaller biteli daha doğrusu 1.sınıf biteli bir ay olmuş. Bu bir ay bile sıkılmam için yeti. Halbuki eve geleli daha “5” gün olmuş L ve 3 ay var tekrardan o koşturmalarla ve yoğun tempo ile geçen okul zamanlarına… Şaka maka 2.sınıf olduk. Gün geçtikçe hayat zorluğunu daha da hissettiriyor ve omuzlardaki yük her geçen an artıyor. Yükümüz ağır arkadaş! Babamla konuşurken daha da çok hissediyorum bu yükün varlığını… 3 kardeşin sana bağlı olan kaderi vurgulanıyor hep.. sen nasıl ilerlersen onlarda öyle gelir arkadan deniliyor… senin bi hatan onlarında yoluna taş koyar hatırlatması yapılıyor… kendi yüküne ailenin yüküde eklenmiş oluyor böylece…
Engelmiş gibi yük gibi algılanan bu gibi durumlar aslında sana hız kazandıran güç veren tempo kazandıran güzel sebepler… belkide bu sebepler olmasa ilerlememiz böyle başarılı bi şekilde olamazdı.. alieni düşünürsün ve anlamıyorum dediğin o derslere bi daha yoğunlaşırsın. Bak bakalım şimdi anlıyor musun anlamıyor musun !
Aileme bunun için teşekkür etmeliyim… zor bir sorumluluk onların geleceğine yön verecek bir hayat yaşamak ama bu şimdi beni zorlasa da zamanla faydalarını göreceğimden eminim ki görüyorum da…
Velhasılıkelam lonu aslında tatilin sıkıcılığı… Çok değerli bir hocam ilkokulda bana “yaz tatilinde en büyük düşmanınız ‘sıkıldım’ demenizdir” derdi…Çok haklı yapacak bir sürü iş varken helede tatilde şunu şunu yapacağım deyip onca hedef koymuşken hepsini bir kenara atıyorsan görmezden gelip hala sıkıldım diyorsan otur bi nefes al ve düşün! Fakat ben şuan içinde bulunduğum durumu düşünüyorumda bunları yapacak istek bile yok… nefes almama engel bişiler dönüyor içimde… bişiler sıkıyor boğazımı ve düğümlenen boğazım nefes almama bile izin vermiyor…
Ve sonuç olarak sadece “sıkıldım…!” diyebiliyorum SIKILDIM…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder