Cesaret mi Utanç mı ?

   Insan ve ona yön veren iradesi.. Kim kime yön veriyor insan mı iradesine yoksa iradesi mi insana?  Hayatımızda  bazı kararlar vardır ki dönüp sorguladığımızda ne hissetmemiz gerektiği tam bir muammadır… Pişmanlık mı, doğru olan mı, gurur mu, onur mu yoksa koca bir Utanç mı… Çok istersiniz birşeyi onun hayırlı mı hayırsız mı olduğunu bile düşünmezsiniz.. aklınız yada kalbiniz muhakkak birinden biri esir alır size. 


Sürekli bir ikilem içinde kalan siz hep “esir” konumundasınızdır aslında ve sadece onların istediğini düşünmeye yaşamaya yapmaya başlarsınız doğru mu yanlış mı düşünmeden. O an sizi esir alan güç size onu öyle tatlı vazgeçilmez hissettirir ki bi bakmışsınız ki onu yapıyorsunuz her ne dediyse size sahibiniz; sonuçta esir olan sizsiniz emre itaat gerek… Saatler günler haftalar aylar belki yıllar geçer o esirlik bağından kurtulup bir an kendiniz gibi düşünmeniz için… Artık herşey olup bitmiştir yapılan yapılmış söylenmesi gereken söylenmiştir… Peki bunlar gerçekten sizin olmasını istediğiniz mi? Zaman da ya da mekanda hata yok mu yanlışlık yok mu? Işte bu sorulara olumlu cevap verebiliyorsanız o esaretinize geri dönün çünkü siz zaten o’sunuzdur... Bir de geriye dönüp bakıldığında pişmanlık duymak hatta daha da kötüsü utanç duymak vardır işin ucunda, bazıları sizin utanç olarak gördüğünüzü büyük bir cesaret olarak değerlendirip övüp yere göğe koyamaz sizi. Ama olan olmuştur onlar ne derse desin sizin düşündüğünüz “pişmanlık ve utançtır..” gitmelere sebep olacak bir utanç.. İnsan gerçeğin farkına varınca uzaklaşmak ister kendine gelmek düşünüp taşınmak sorgulamak ister esaret altında olmadan sadece kendi kendine düşünmek !

      Evet böyledir arada kalmışlıkların esiri insanın hali kimi zaman… Önemli olan ne biliyor musunuz ? Ben de bilmiyorum bunu!! Bazen herşeyi akışına bırakmak gerekir aslında… insanız işte sabrımız yetmiyor bazı şeylere ama ahh bi sabretmeyi öğrensek.. Zamanının gelmesini beklesek, bekleyebilsek…  Mevlam görelim neyler , neylerse güzel eyler! Diyebilsek…