HERŞEYE RAĞMEN

Uzun çabalar neticesinde nihayet yayınlandı Baro dergimiz. Aksilikler hiç bitmeyecek gibi gelsede  emekler meyveye durdu nihayetinde. Geçen gün diğer sayı için startı verdik ve ekip yeniden toplandı. Yolun başında olan kuru kalabalık yoktu artık. Amacı olmayanlar ve geçerken uğrayanları uğurladıktan sonra sağlam bir ekiple yola devam kararı aldık.

Sıradaki sayı için ne yazacağım konusunda düşünüyordum bir süredir. Hatta ek görev olarak Avukatlar için kılık kıyafet konusunu almıştım, herşey hazırdı, notlar-fotoğraflar-yazılması gerekenler… Sadece redakte edilmeye ihtiyacı vardı ancak farkettim ki bunu yapabilecek kişi ben değilim. Neden mi? Çünkü ben kalemimi sınırlamadan içimden geldiği gibi yazdım bugüne dek herdaim... Asla belirli kalıplarla sınırlamadım ne yazılarımı ne de hayatımı… Hep ucu açık oldu cümlelerimin, bol üç noktalı; çünkü nokta bir SON demekti ve ben sonları hiç sevmem! Böylece bu yazı için doğru kişi olmadığıma karar verip bunu hakkıyla yapabilecek başka birine devrettim.